December – Hein Boonstra (senior)

Naam: Hein Boonstra (senior)
Lid sinds: 1934
Muziekinstrument: 1e Euphonium

Onder het genot van het door Meintsje Boonstra gezette koffie en een lekker gebakje starten we het interview met Hein Boonstra. Dirk Bergema vond dat Hein Boonstra geïnterviewd moest worden gezien het feit dat hij nog de meeste muzikanten zo van hun stoel blaast, hij verdiend het om solist van de maand te zijn. Bij deze zin trok Hein Boonstra zijn schouders op, te bescheiden om dit te beamen.

1. Lid sinds 1934, wie of wat is de reden geweest om u aan te sluiten bij de Bazuin?
Wie of wat precies de reden is geweest om zich aan te sluiten bij de Bazuin weet Hein Boonstra niet precies meer te vertellen. Wat hij zich wel weet te herinneren is dat hij op 10 jarige leeftijd samen met nog een aantal kameraden bij de muziek is gekomen. Henk Plekkeringa en Jan Banga werden genoemd. De eerste noten heeft Hein Boonstra geleerd van muziekdocent Siebe Vrieswijk. Hein wist zich nog een boekje te herinneren van 95-100 pagina’s. Wanneer je dat als beginner beheerste mocht je je aan het korps voegen. Volgens Hein was het een goede basis, hij kon gelijk goed meekomen met de rest van het korps.
In die tijd waren er minder verenigingen waar je je bij aan kon sluiten voor tijdverdrijf in vergelijking met het aanbod van deze tijd. Ook gaf Hein aan dat de stimulans van zijn vader, om zich bezig te houden met de muziek mogelijk er voor heeft  gezorgd zich aan te sluiten bij de Bazuin.

2. Muzikaliteit zit hem in de genen, is dat bij u ook het geval?
De vader van Hein Boonstra was ook een muzikaal man. Hij speelde ‘de tube’. Op de vraag of hij de muzikaliteit alleen had geërfd van zijn vader, werd aangegeven dat vrouwen vroeger niet bij het muziekkorps zaten.

3. Vele muziekstukken zijn de revue gepasseerd, maar welke is en blijft het mooist?
Bij deze vraag blijft het even stil. Hein Boonstra gaf aan dat het in de jaren dat hij lid is van de Bazuin het soort muziek is veranderd. Vroeger werd er hele andere muziek gespeeld, zoals marsen en veel klassieke muziek. Meintsje weet wel wat de favoriete muziekstukken van haar man zijn, namelijk de Dief-achtige ekster en de Dichter und Bauer. Hier heeft Hein Boonstra mooie herinneringen aan. De dief-achtige-ekster heeft Hein gespeeld op een bondsconcours in Feanwâlden waar hij meerdere partituren moest spelen. Tijdens dit bondconcours werd ook bij een muziekstuk het maximaal aantal punten gescoord.

4. Welk muziekinstrument zou u altijd nog wel eens willen bespelen?
Iemand die al 76 jaar bij de muziek zit heeft vast al meerdere muziekinstrumenten bespeeld. Hein Boonstra noemde het rijtje op: Hein is gestart op de 2e cornet, gevolgd door de 1e Alt-hoorn, gevolgd door de Trompet, Solo Bugel, terug naar de Alt, terug naar de Bugel, de cornet en toen naar de Solo Tube, oftewel de 1e Euphonium.
Geconcludeerd kon worden dat Hein alleen nog nooit de trombone sectie, slagwerk sectie en saxofoon sectie nog niet had versterkt. Bij deze conclusie kwam Hein erachter dat hij toch ook nog een blauwe maandag trombone heeft gespeeld. Een ventiel trombone.
De 1e Euphonium vindt Hein Boonstra op dit moment het mooiste instrument. Het instrument heeft een mooie klank en de sectie heeft een mooie melodielijn binnen de muziekstukken. Vroeger vond Hein dit ook van de cornet. Maar uiteindelijk lukte het Hein niet meer goed om de klank/ritmes met de lippen goed voorelkaar te krijgen. Tot zijn spijt moest Hein kiezen voor een ander instrument. Toen volgde de euphonium, ook een prachtig instrument!

5. Al vele herinneringen zijn verzameld, maar wat is uw mooiste herinnering aan de bazuin?
Hein gaf aan dat elke donderdag eigenlijk een feest is. ‘Ik haw oltiid nocht oan om nei de muziek ta’. En toen volgde een stilte,.. Wat waren nou mooie herinneringen, hilarische herinneringen. Na een moment van stilte ging Meintsje van stek. Ooit, vele jaren geleden moest de Bazuin op kerstmorgen optreden in de kerk. Het was een drukte van belang in huize Boonstra. Alle kinderen moesten in de pronk. Hein Boonstra moest op het laatste moment ook nog in het pak, en vlug op naar de kerk. Het tenue van die tijd was een beige bloes met een cognac kleurige stropdas. Eenmaal uitgespeeld, en bij het teruglopen naar de kleedkamers zei Jan Kooistra tegen Hein Boonstra; ‘Moesten jo der hjoed wer utrinne?’. Hein, bekend met kleurenblindheid, vroeg wat Jan Kooistra daarmee bedoelde. De stropdas die cognac kleurig had moeten zijn, was mooi groen van kleur! Haastige spoed is zelden goed!
Meintsje was op dreef en het volgende verhaal kwam los. Het is alweer een hele poos geleden dat Hein Boonstra met het muziekkorps naar het concours in Leeuwarden ging. De volgende ochtend toen Hein Boonstra thuis kwam,was het gebit verdwenen. Waar was dat gebleven? Diezelfde ochtend is Meintsje op de fiets de route bij langs geweest waar Hein die avond langs had gelopen/gefietst. Het gebit zat er bij het interview in, dus het zal ergens gevonden zijn. De derde helft was dus vroeger bij de Bazuin ook al erg gezellig!
Na wat hilarische herinneringen volgde er een moment van trots. Meintsje vroeg of ik ooit de medaillekast van Hein had bewonderd. Vol trots werd het medaillekastje van drie etages getoond. Het hele kastje stond vol met herinneringen en prijzen van solistenconcoursen, voornamelijk eerste prijzen. Hein is een strever wat het spelen van muziek aangaat. Net zoals vroeger wordt er nu nog dagelijks geoefend! Meintsje vertelde er vroeger wel eens gek van te worden, en adviseerde Hein dan ook boven op zolder te gaan zitten in plaats van midden in de woonkamer. Hij zou dan immers ook alle kinderen weer wakker maken. Dit advies heeft Hein nooit opgevolgd en heeft alle dagen in de kamer zijn muziekrepetoire doorgespeeld, zowel pianissimo als fortissimo.

6. De bazuin/toekomst; hoe ziet de toekomst er voor de Bazuin uit?
Hein vertelde dat met de komst van de brassbands de fanfare orkesten het moelijker hebben gekregen. Goede muzikanten binnen de dorpen sloten zich aan bij de betere brassbands. Daarnaast is er momenteel weinig nieuw aanvoer van jeugd en heeft een korps het altijd moeilijk om het hoofd financieel boven water te houden.
Daarnaast liet Hein Boonstra zich uit over de kwaliteit. Vijftien jaar geleden bezocht de Bazuin elk jaar een bondsconcours. Dit hield de kwaliteit van de muzikanten hoog, dit laat nu zo nu en dan wel te wenzen over. Hein vertelde zich nog te herinneren dat ze dan met een hele bus vol muzikanten vertrokken naar het bondsconcours. De aanhang mocht voor deze gelegenheid mee, waardoor deze dag een echt uitje werd.

7. Een kleine muzikale wens van u richting de Bazuin:
Alle goeds, it rint toch sa as it rint. Als advies naar alle muzikanten binnen het korps om goed  te gaan oefenen voor een betere kwaliteit! Meintsje kwam terug op het concert van 27 november j.l. Zoals het korps daar zat met zijn allen, dat was toch prachtig! Net zoals Hein gaf zij als muzikale wens; Groeie en bloeie! Beide kort en krachtig!

8. Wie is de volgende solist van de maand, en waarom?
Douwe Dijkman! Reden, moet daar een reden voor zijn?