Februari – Auke Nutma

Deze keer geen interview in Holwerd. Nee, deze keer moest ik afreizen naar het pittoreske dorpje Wetsens! In dit dorpje woont namelijk Auke Nutma! Auke Nutma moest volgens Tiny Tadema solist van de maand februari worden. Auke heeft maar zo’n twee jaartjes in Holwerd gewoond, in het jaar 1987. Toch is hij nog steeds lid van de Bazuin! Vele jaren reed Auke alleen in zijn autootje naar ‘t Sintrum op de donderdagse avond. Tijdens deze ritten bedacht Auke dat er nog meer dan genoeg plaats was in de auto voor nog een aantal muzikanten! De auto is inmiddels geheel gevuld met Wetseners! Hij neemt namelijk elke donderdag drie van zijn kinderen mee naar het Sintrum. – Gerke, Romke en Jeltina! Hoe mooi en gezellig is dat! Elk jaar neemt Auke weer één van zijn kinderen mee, dus de vraag brandt wanneer we weer een nieuw lid kunnen verwachten! Helaas.. de blazers in zijn gezin zijn op dit moment op! Zijn zoon Eelke speelt Keyboard en dochter Hilde speelt gitaar.Gerke

Romke

De zonen: Romke (links) en zoon Gerke! (rechts).

De wisseltruc, als ik mocht ruilen met iemand binnen de muziekbranche/korps zou dit zijn..
Dit was de eerste vraag die Auke werd gesteld. Auke gaf aan dat hij helemaal goed zit bij de 1e trombone en dat hij daarom met niemand wil ruilen. Verder gekeken dan alleen het korps, gericht op andere muzikanten, zangers, dirigenten etc. wil Auke ook met niemand ruilen.
Deze vraag hebben we geparkeerd om aan het einde van het interview toch nog te beantwoorden. Het papier werd alsmaar gevuld met mooie verhalen waardoor deze vraag onbeantwoord is gebleven. Lees maar..

Ambities binnen de muziek
Ambities! Die had Auke als 11 jarig baasje zeker. Toen startte Auke met het volgen van lessen. Trombone lessen! Auke voegde zich na deze lessen aan het korps in Niawier. Auke stopte een poos toen Auke een dienstplicht had te vervullen. Een dienstplicht waar hij 4 maanden echt in dienst is geweest en 13 maanden zich heeft gevoegd aan het tamboerkorps, het militaire korps. Toen Auke een jaartje of 24 was is Auke getrouwd. In die tijd woonde Auke in Drenthe, in woonplaats Borger. Ook hier heeft hij zijn leven deels met een muzikale bezigheid ingevuld. Hier voegde hij zich aan Harmonie DINDUA – Door Inspanning Nuttig Door Uitspanning Aangenaam. Bij dit korps speelde Auke de Euphonium.
Toen Auke en zijn vrouw in Holwerd kwamen wonen heeft Auke zich gelijk bij het muziekkorps gemeld. Auke heeft op dit moment niet echt ambities. Aan Auke werd de vraag gesteld of een optreden bij het solistenconcours iets voor hem was. Hier volgde een lach. Auke vertelde tweemaal mee te hebben gedaan aan zo’n solisten optreden. Eén keer met een kameraad uit Niawier en een keer auke-e1328103204281 met Piet Vrieswijk. Auke zei; ‘de utslagen wiene uitermate bedroevend, we hiene nog krekt gjin tredde priis, die spanning..’. Auke kon er op dit moment om lachen, maar dit zou hij niet graag weer mee willen maken!
Auke zijn ambitie was vroeger om eerste trombonist worden, en dit doel heeft hij behaald! Inmiddels speelt hij zo’n 4 jaar de eerste stem bij de Bazuin.

De eerste grote nieuwe aankoop binnen de muziek
Aan iedereen wordt gedacht. In alle secties zijn inmiddels wel investeringen gedaan. Auke zijn nieuwe aankoop zou zijn; een nieuwe bas trombone, ‘want die ha we nog net’.

Het thema voor het volgende concert
‘Owjee, dot soe ik net witte’! De afgelopen concerten zijn zo succesvol geweest dat het moeilijk is om die prestaties te overtreffen. Het idee voor het concert 2012 moet nog ontstaan aan de bar. Op die plek zijn alle vorige concert thema’s ook ontstaan.

De derde helft is altijd gezellig. De afgelopen maanden hebben zich weer een aantal nieuwe leden zich aan het korps gevoegd. Ook deze leden vieren de derde helft met ons mee. Een gemoedelijke en gezellige sfeer volgt. Daarnaast is onder de mensen die na-zitten ook een hele groep jeugd, de groep mensen die toch de toekomst moet volgen. Het kan niet missen dat het idee met deze groep mensen spoedig zal volgen.

De bazuin is mijn korps, omdat..
Auke is al ruim zo’n 20 jaar lid van de Bazuin. Wat vindt hij daar? Want ook in de buurten van Wetsens zijn wel korpsen waar ze ongetwijfeld blij zouden zijn met zo’n trombonist!
Auke vertelde dat hij zich thuis voelt bij het korps. Auke kwam zo’n 20 jaar geleden op een rijtje met trombonisten te zitten, namelijk naast Gerben, Klaas en Piet. Tot op het heden zijn dit nog steeds zijn trombone-collega’s! Natuurlijk moet er ook binnen deze sectie verfrissing worden aangebracht. Daar heeft Auke zelf voor gezorgd, want zijn zoon Gerke heeft zich twee jaar geleden ook aan de sectie gevoegd.
Naast dat Auke zich thuis voelt gaf Auke ook aan dat er aan iedereen wordt gedacht. De leeftijden binnen het korps variëren van 11 jaar tot en met 87 jaar. Toch heeft iedereen het naar zijn zin door de muziekkeuze die uiteindelijk op de lessenaars staan. Voor elk wat wils..!
Het is er gewoon goed, gezellig en ondernemend korps. Het leeft op dit moment. Leuke concerten, concoursen en een gezellige derde helft!

Het eerst volgende grote muziekstuk wat op de lessenaar moet staan..
Dit vindt Auke een lastige vraag. Auke heeft geen voorkeur wat muziekkeuze betreft. De enige eis die Auke stelt is dat een muziekstuk niet al te modern is. Het moet mooi zijn voor de korpsleden, maar ook mooi voor publiek. Het hoeft niet altijd bekend te zijn.
Momenteel staan er een aantal muziekstukken op de lessenaar waar menig muzikant door wordt gedwongen thuis minimaal een aantal keren per week te oefenen. Dit werkt stimulerend! Auke houdt wel van muziekstukken waar wat uitdaging in zit. Een muziekstuk waar bij de eerste repetities een zucht volgt, maar waar na een aantal weken van repeteren iets prachtig moois van is gemaakt!

Mijn muziekdocent…
Hinne Wijma. Een goede senior blazer van het korps in Niawier. Op 11 jarig leeftijd voegde Auke, samen met 12 andere jongeren, zich bij het korps. Auke kreeg samen met een kameraad, Eelke Turkstra les van Hinne Wijma. Hinne bespeelde het instrument de euphonium. Het bijzondere aan de start van zijn muzikale periode was het feit dat hij zijn trombone moest delen met Eelke. Er waren onvoldoende instrumenten voor deze 12 nieuwe leden. Gelukkig woonde zijn maat niet ver van hem vandaan waardoor hij door de week bij Eelke op bezoek moest om zijn huiswerk te repeteren. In deze tijd konden er wel diploma’s behaald worden, maar dan moest je je aansluiten bij de muziekschool. Dit heeft Auke nooit gedaan.
Auke vertelde dat er bij deze lessen werd gestart met een lesboekje. Toen de lessen uit dit boekje waren gevolgd werd het koralenboek geopend. Toen Auke en Eelke de meeste koralen onder de knie hadden mochten ze zich voegen aan het korps. Bij de repetities konden ze hun potloden maar paraat houden. Hele delen werden uit de muziekstukken geschrapt! Ongeschikt! Naarmate de tijd zich vorderde hoefde het potlood steeds minder vaak geslepen werden.. Ervaring leert!

Het muziekstuk wat mij kippevel bezorgt is….
Echt een kippenvel-bezorgend nummer weet Auke zo niet te noemen. Wel heeft Auke goede herinneringen aan zijn eerste concert mars genaamd Sonority. Wanneer deze moest worden gerepeteerd werd deze door Piet en Auke aangekondigd als Snorretje! In dit nummer had de trombone sectie van die mooie rauwe uithalen!

Een grappige/leuke herinnering uit de oude doos
Auke heeft al een lange muzikale carrière achter de rug. Tijdens zijn carrière bij het korps in korps te Niawier kreeg Auke op 17, 18 jarige leeftijd een nieuwe trombone. De hele sectie moest zijn ventiel trombone inleveren en kon in ruil voor deze trombone een nieuwe schuiftrombone ophalen. Een week of twee voor de repetitie kon de schuiftrombone opgehaald worden om even te wennen. De dirigent had de opdracht gekregen om de sectie te instrueren en begeleiden bij deze nieuwe uitdaging. Deze uitleg bleef uitermate schraal. In één adem werd verteld welke grepen er gedaan moesten worden om bepaalde noten te kunnen spelen. Na deze uitleg moesten ze het zelf maar uitzoeken. ‘Dit gie fansels spaans!’. De eerst volgende repetitie waren de valse noten niet meer op 1 hand te tellen! Het heeft wel een half jaar geduurd voordat een ieder de schuiftrombone onder de knie had..

Auke heeft ook goede herinneringen aan zijn tijd bij het Johan Willem Friso kapel, het militaire korps. Toen Auke in dienst moest werden er mensen gezocht om bij dit korps te komen spelen. Hiervoor moest Auke wel op auditie bij de sergeant majoor. Auke speelde een klein stukje waarna de sergeant majoor zei ‘ik meitsje it efkes yn oarder’! Een tijd van full-time muzikant volgde. Auke heeft twee nieuwe shows gedraaid met dit korps. Zo zijn ze naar taptoe’s geweest, maar werden er ook optredens verzorgd in het buitenland.
Auke moest af en toe ook op officiële gelegenheden met het korps optreden. Om er ‘kreas’ bij te staan moest er een officieel pak worden aangeschaft, het gala uniform. Voor dit uniform moest Auke naar Den Haag afreizen waar een pak op maat voor hem werd gemaakt. Dit pak werd aangetrokken bij de ontvangst van hooggeëerde gasten, of de koningin.
Er werd dagelijks hard gestudeerd. De muziekstukken moesten uit het hoofd worden geleerd. Daarnaast waren er dagelijks looprepetities waar de show werd ingestudeerd en het marcheren werd geoefend.
Na 13 maanden is Auke gestopt bij dit korps. Het grootste nadeel van deze tijd was het vele reizen. Toch was het al met al een mooie tijd!

Foto van de Koninklijke Militaire Johan Willem Friso kapel – 2011


De solist van de maand februari 2012 wordt..
Ellen Vrieswijk! Auke weet nog goed dat Ellen als klein meisje bij het korps kwam. In die tijd zat ze tussen Anke en Jitske. Helaas gaat Ellen ons korps verlaten. Reden genoeg om haar nog één maand in het zonnetje te zetten!