November – Anke Hoekstra-Rondaan

Duidelijk zichtbaar met een mooi bord aan de gevel in de Fonteinstraat in Holwerd arriveerde ik bij gastouderopvang Anke Hoekstra. Deze week kon Anke samen met haar gezin genieten van een weekje herfstvakantie. Normaal gesproken is huize Hoekstra gevuld met meerdere kids. Anke is maar liefst van 11 kinderen gastmoeder die ieder om een beurt bij Anke over de vloer komen. Waaronder ook de dames van Marieke. Vandaar dat Anke door Marieke is gekozen tot solist van de maand.

Bij binnenkomst was het tijd voor koffie en een gigantisch stuk overheerlijke appeltaart. Mijn buik was voor de rest van de dag gevuld. Onder het genot van deze lekkere delicatesse werd het interview gestart. Anke werd het hemd van haar lijf gevraagd!

Het eerst volgende nummer wat op de muziekstandaard komt te staan is…
We starten met vraag 1, want Anke heeft het jaar 1961 feestelijk ingeluid want zij is toen geboren op 1 januari! De vraag gekoppeld aan nummer 1 is tevens voor Anke gelijk een moeilijke vraag want titels onthouden, dat is niet haar sterkste punt. Wel heeft Anke een voorkeur van genre en dat zijn de gedragen stukken. Voorbeeld van een mooi stuk is Varazioni in Blue geschreven door Jacob de Haan.

Ik bespeel het muziekinstrument de waldhoorn, want..
Als klein meisje kreeg Anke als eerst een alt-hoorn overhandigd. Dat dit niet haar favoriete muziekinstrument werd duidelijk toen Anke de eerste tonen hoorde van de waldhoorn die werd bespeeld door Jacob Slagter. Jacob is een bekende Fries binnen de muziek wat betreft het bespelen van de Waldhoorn. Anke is eens naar een concert geweest in de Harmonie waar hij als solist de sterren van de hemel speelde. Toen wist ze het helemaal zeker! In de tijd dat Jan Gerrit Adema voor de Bazuin stond was zijn wens dat er waldhoorns werden toegevoegd aan het korps. Voor Anke ging een lang gekoesterde wens in vervulling. Het switchen van instrument viel wel tegen. Maar fanatiek was ze zeker! Er werd dagelijks geoefend wanneer de kids goed en wel in dromenland waren aangekomen.

Het muziekstuk wat mij kippenvel bezorgt wanneer de Bazuin deze ten gehore brengt is..
Er is niet één bepaald muziekstuk wat Anke kippenvel bezorgt. Het zijn meer kleine stukjes binnen meerdere muziekstukken. Het nummer wat Anke wel erg mooi vindt is As the Deer geschreven door M. Nystrom.

Mijn idool binnen de muziek..
Om deze vraag moest Anke eigenlijk wel lachen. “Idool!?!?!” Toch kwamen we er achter dat Jacob Slagter haar idool is geweest binnen de muziek. Hij is solist van de grootste korpsen binnen Nederland, zoals het Koninklijk Concertgebouworkest. Anke ambieert zijn solocarrière niet. De solo momenten die Anke heeft beleefd waren zenuwachtige momenten! Met een flinke trilling in de benen heeft ze een aantal keren voor de jury gestaan. Laat die solo maar over aan anderen, zoals dochter Agatha of een Jacob Slagter die daar geen enkele moeite mee blijken te hebben.

Mijn behaalde diploma’s
A en B. Op 6 januari 1973 werd het A diploma behaald als 12 jarig meisje. Daarna ging ze echt meeblazen in Bitgum bij het korps ‘Looft den Heer’. Eigenlijk was dit een familie korps want het gros van de familie Rondaan had zich aan dit korps gevoegd. Broers, zussen, ooms en tantes.

Een goede en indrukwekkende herinnering uit de oude doos
Een mooie en fijne herinnering heeft Anke beleefd in de tijd dat Jan Gerrit voor het korps stond. Anke vertelt met een grote glimlach op haar gezicht dat dirigent Jan Gerrit Adema graag de waldhoorns wilde toevoegen aan het korps. Anke en Jitske Tamminga waren daardoor op les gegaan in Dokkum. Tijdens de repetities werd er volop gerepeteerd. Tijdens een prachtig mooi stuk werd er door Jan Gerrit afgeslagen. Menig muzikant zat verbaasd naar de dirigent te kijken waarom dit het geval was. Het antwoord van Jan Gerrit op deze verbaasde gezichten was ‘Ha jim wol heard hoe moai as dy waldhoorns klonken’! ‘Dit is sa’n moaie herinnering en wurke wol sa motiverend!’.anke-sije-en-tinke
Daarnaast beleeft Anke wekelijks mooie momenten. Vooral wanneer het 19.00 uur is en heel huize Hoekstra leeg loopt waarbij ze allen met hun koffertje en tasje richting ‘t Sintrum vertrekken. ‘Dat is toch prachtig!’.

Mijn buurman/buurvrouw tijdens de repetities
De heer Hendrik Bosgra was Anke haar eerste buurman. ‘Sa’n leave en rêstiche man’. Van hem heeft ze veel geleerd. Daarna kwam ze naast Jitske Tamminga te zitten. Zij waren een goed duo. Jitske kan enorm knallen tijdens stukken. Ook werd er heel wat afgekletst. ‘Soms kamen we yn de pauzes net iens fan ús stoel ôf”. Zoals eerder aangegeven is, ambieert Anke geen solocarrière, toch is ze momenteel de enigste in de hoorn-sectie. Iets wat ze graag anders zou zien.

Muzikaliteit zit hem in de genen, is dat bij jou ook het geval?
Anke is de jongste van de 6. Het zit absoluut in de genen. Heit Rondaan zei vroeger altijd; ‘It moat oan de namme fan mem lizze; mem Rondaan-Lautenbach. Der sit Bach bloed yn de famylje’. Maar liefst 5 broers en zussen waren lid van het korps. De ledenwerving ging vroeger ook anders dan tegenwoordig. In Bitgum ging een dhr. Brouwer deur aan deur om te vragen wanneer de kinderen bij het korps kwamen.

Een mooie familietraditie die lang is stand is gehouden is het spelen met de familie op bruiloften en feesten. Ook wanneer Beppe haar verjaardag vierde werd er gezamenlijk gespeeld. Helaas is het spelen samen met andere familieleden verwaterd. Er waren dan maar liefst zo’n 10 muzikale familieleden die dan een mooie muzikale ode brachten aan Beppe of aan andere familieleden.
anke-muziek

Een droom die ik samen met de andere korpsleden zou willen beleven.
Gewaardeerd worden door je fans door de muziek die je speelt. Dat ze speciaal voor jou komen omdat ze het zo mooi vinden. ‘En dan fansels in folle seal!’ Zoals je dat ziet bij Taptoe in Leeuwarden of bij de Bazuin uit Oentsjerk.

En wie is de laatste solist van dit jaar in december 2012?
Romke Nutma. Romke is één van onze nieuwe enthousiastelingen!

Dit was alweer het einde van het interview. Met een gevuld kladblok met informatie over Anke en een overheerlijk krop sla en verse vleestomaten, geplukt uit eigen tuin van en door Sije Hoekstra werd Holwerd weer verlaten. Bedankt Sije en Anke voor dit heerlijk kropje sla inclusief nogmaals een extra delicatesse namelijk een krioelende worm (welke werd gevonden terwijl de sla al bijna geheel was genuttigd)!